W poprzednich odcinkach:
Wszystko istnieje w więcej niż jednym egzemplarzu
Kim, do diabła, jest ten facet?
Odnotowaliśmy jego obecność w ponad 30 incydentach,
wszystkie są związane ze Wzorcem.
Dlaczego? Co on robi?
Patrzy. Obserwuje.
Nazywamy go Obserwatorem.
Byliśmy umierający, Peter,
a potem ktoś mnie wyciągnął.
Obaj zostaliśmy uratowani przez mężczyznę, którego nigdy wcześniej nie widziałem.
Rozmawiałeś z nim?
Na nic by ci się nie przydał.
On tylko obserwuje.
Powiedziałem za wiele,
nie powinienem się angażować.
Fajna lornetka.
Nigdy takiej nie widziałem.
Pochodzą z bardzo daleka.
POMÓŻ NASZYM WETERANOM
Nie mam pieniędzy.
To nic.
I tak dam ci jeden.
Proszę.
Świetnie.
Dziękuję.
Chodź ze mną, proszę.
Słucham?
Co ty robisz?
Puszczaj mnie! Co robisz?
Pomocy! Pomocy!
- Hej! - Puść! Pomocy!
- Puszczaj! - Puść ją.
Niech ktoś mi pomoże!
Ktokolwiek.
Pomocy!
Proszę, pomóż mi.
Pomóż mi. Proszę.
Pomocy!
Pomocy. Ktokolwiek.
Stój!
Stój.
Fringe 2x08 August
Tłumaczenie: cy8er & KaeL Korekta: Jandulka
Dzieńdoberek.
Dzień dobry, buziaczku.
Gotowa na wspólny dzień?
Tak.
Mama zostawiła dla nas mapę.
Tam są 4 kolejki górskie.
Nie, nie. Uzgodniłyśmy już.
Żadnych kolejek.
Możesz jeździć, czym chcesz, ale nie kolejką,
bo ja się boję.
Ha, myślisz, że to zabawne?
Myślisz, że to jest śmieszne?
OK, bez kolejek.
Dunham.
Gdzie?
Nie, powiem Walterowi i Peterowi.
No więc...
Musimy zmienić plany.
W porządku, ciociu.
Wiem, że masz ważną pracę.
Zadzwonię do Jacobsenów
i zapytam, czy mogą się tobą zająć.
A potem...
- Zrobisz naleśniki? - Tak.
Zrobię ci naleśniki.
Jesteś pewna, że to on?
Nie mamy jeszcze nagrania ochrony,
ale naoczni świadkowie twierdzą, że
miał szary garnitur i kapelusz,
"Jeden z tych starych, z lat 60."
Nie masz żadnych informacji o dziewczynie?
Nie.
Policjanci pokazywali jej zdjęcie w okolicach muzeum,
ale nikt jej nie rozpoznał.
Czy Walter już wstał?
O tak.
Jest w...
kuchni.
Ale rozmowa z nim będzie niełatwa.
Dlaczego?
Walter!
Mamy towarzystwo.
O, witaj, agentko Dunham.
Cześć, Walterze.
Chciałabym, żebyś mi powiedział, co wiesz
o mężczyźnie, którego nazywamy "Obserwatorem".
Mówiłeś o nim kiedyś jako o przyjacielu,
a wygląda na to, że mógł uprowadzić kobietę.
Nazywają to "Strawberry Supreme".
Jego ulubiona lodziarnia została zamknięta.
Kazał mi wczoraj stać w kolejce 4 godziny,
żeby wypić sobie ostatniego shake'a.
Mają tajny składnik. To coś...
coś banalnego, ale... wyrafinowanego.
Próbuję stymulować
swoje zmysły zapachu i smaku,
żeby to odtworzyć.
Walter? Możesz pójść ze mną?
Mamy jego zdjęcia z ponad 30 dziwnych przypadków.
Pamiętasz go?
Oczywiście.
Ale nie wiem nic więcej ponad to, co mówiłem wcześniej.
Peter i ja mieliśmy wypadek.
W zamarzniętym jeziorze, kiedy byłem mały.
Tonęliśmy i...
on nas uratował.
Powiedziałaś, że porwał kobietę?
Tak podejrzewamy.
Dlaczego? O czym myślisz, Walterze?
Hej, ludzie.
Materiał filmowy z porwania
mam już na dysku.
Policja znalazła również zeszyt na ławce przed muzeum
zapisany jakimś dziwnym pismem.
Uważają, że to jego?
Jeszcze nie wiedzą,
ale agent Broyles wysłał to do nas.
Znamy tożsamość ofiary?
Nie, jeszcze nie.
Poczekaj, Astrid.
Możesz zrobić zbliżenie?
Zatrzymaj.
Peter, to nie on.
To inny facet.
Obserwatorów jest kilku, nie tylko jeden.
Zatrzymaj. Poczekaj.
Co to było?
Postrzelono go?
Kim są ci ludzie?
- Proszę, nie krzywdź mnie. - Proszę, nie krzywdź mnie.
- Dlaczego to robisz? - Dlaczego to robisz?
- Puść mnie, proszę. - Puść mnie, proszę.
- Obiecuję, że nikomu nie powiem. - Obiecuję, że nikomu nie powiem.
- Nie musisz tego robić. - Nie musisz tego robić.
- Proszę. - Proszę.
Będzie bezpieczniej... jeśli będziesz cicho.
Nazywa się Christine Hollis.
27 lat, studentka nauk humanistycznych
na uniwersytecie bostońskim.
Na razie nic wyjątkowego.
Rodzice nie żyją.
Brak rodzeństwa, nie była aresztowana.
Ma 2700 dolarów na koncie w banku.
Nie ma w niej nic niezwykłego.
Znamy jej adres domowy?
Właśnie go ustalamy.
Przyjmując, że nadal żyje.
Na razie nie mamy powodów, żeby myśleć inaczej.
Właśnie o to chodzi, prawda?
Nie wiemy, co myśleć.
Zgubiłam się.
24 lata temu jeden z nich ocalił Waltera i Petera.
Walter nie wie albo nie pamięta, dlaczego.
Ale poza tym
wszystko, co wiemy o tych ludziach,
te strzępy informacji sugerują, że tylko obserwują.
Nie angażują się.
Ale teraz...
Odgadnij, dlaczego uprowadził tę dziewczynę.
Dlaczego jest wyjątkowa.
Dowiedz się, a sądzę, że wtedy go znajdziesz.
Myślę, że mamy ślad w sprawie Obserwatora.
Walter. Spójrz na to. W jego notatniku.
Myślę, że to może być krew.
Chyba masz rację, synu.
Skalpel proszę.
Czy on ci powiedział, dlaczego nas uratował?
Obserwator.
Nie.
Jesteśmy blisko, Walter.
Dzieje się coś,
przed czym William Bell ostrzegał Olivię,
a ci ludzie znają odpowiedź, jestem pewien.
- Czuję to.
To nie ma żadnego sensu.
Co?
To pismo.
Dotychczas naliczyłam 1246 różnych znaków
i żaden z nich
się nie powtarza. - Dobra.
Nie wszyscy mamy tytuły z lingwistyki.
Chodzi o to, że wszystkie języki pisane
są oparte na powtórzeniach.
Bez powtarzających się symboli porozumiewanie się jest niemożliwe.
No cóż, może to kod.
Może.
Ale jeśli tak, to jest najbardziej skomplikowany kod,
jaki w życiu widziałam.
Nawet komputer nie potrafi nic znaleźć.
Hej, co macie?
Nic konkretnego, jeśli chodzi o symbole.
Ale znaleźliśmy krew w notesie.
Krew porywacza?
Nie wiemy. Walter ją analizuje.
Walter.
Nie mogę być pewien, zanim nie zrobimy badań,
ale zauważyłem, że krew ma odcień pomarańczowy,
co może być oznaką hemofilii.
Jeśli to jego krew i ma hemofilię,
to może był leczony w szpitalu
i tam coś znajdziemy.
Zadzwonię do Broylesa. Poproszę o listę
wszystkich osób chorych na hemofilię w okolicy.
Hej, ludzie, chyba coś znalazłam.
Wygląda na to, że ktoś jeszcze
badał te symbole.
Co?
Kto taki?
Tak, te symbole ciekawią mnie
już od dłuższego czasu.
Widzisz te małe półkola ze skrzydełkami?
Podobne są na tabliczkach z pismem klinowym
w Muzeum Narodowym Iraku.
To jedno z najwcześniejszych prób pisma.
A widzisz te małe, trójkątne i zakręcone znaczki?
Identyczne są wyryte na Żelaznej Kolumnie w Delhi.
900 lat p.n.e. To dziwne, co?
Nina Sharp mówiła, że też jesteś z FBI.
Ale... nie wyglądasz na jednego z nich.
Więc nie masz pojęcia, co oznaczają.
- Co oznaczają te symbole? - Tak.
Nie, nie mam pojęcia.
Ale odkryłem coś innego.
Wszyscy pamiętamy wiersz o Paulu Reverze,
"Jeżeli jeden lądem, to dwóch morzem"...
Ale jest też znany
jako autor tej sceny z masakry bostońskiej.
Rok 1770.
Daj spokój.
To mógł być ktokolwiek.
Maria Antonina.
1793.
Sarajewo, 1914.
Chwilę przed zabójstwem arcyksięcia Ferdynanda,
bezpośrednią przyczyną I wojny światowej.
Więc są tutaj od zawsze.
Albo raczej nie ogranicza ich
ludzkie postrzeganie czasu.
Nadążasz?
Uważamy, że czas jest liniowy, racja?
Życie to podróż.
Rodzimy się, a potem umieramy.
Jest tylko jeden sposób,
żeby przejść z jednego końca na drugi.
Chyba że...
spojrzymy na to w inny sposób...
a wtedy...
możesz dostrzec każde miejsce.
Wszystko dzieje się jednocześnie.
Więc podróżują w czasie.
Nie.
Raczej obserwują czas.
Myślę, że pojawiają się
w chwilach przełomów
historycznych, technologicznych, naukowych.
Ale rzadko.
Jakieś dwadzieścia różnych
konkretnych przypadków w ciągu 5000 lat
ludzkiej historii.
Ale naliczyłem 26 przypadków ich pojawienia się
tylko w ostatnich trzech miesiącach.
To rodzi pytanie.
Dlaczego teraz?
I co ma się wydarzyć?
Więcej ostrego sosu, panowie?
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Mamy problem z Augustem.
- Kim ona jest? - Nie wiem.
Ale miała być w samolocie linii Tropos Air, lot 821.
Dlaczego ją porwał?
Nie wiemy.
Samolot już wystartował.
Więc spowodował anomalię.
Trzeba to naprawić.
Skontaktuj się z Donaldem.
Nie rozumiem.
Dlaczego ktoś miałby porwać Christine?
Tego właśnie staramy się dowiedzieć.
Więc nie jesteście tylko współlokatorkami.
Nie, jesteśmy przyjaciółkami.
Uczyłyśmy się rzeźbiarstwa.
Podnajmuję jej pokój, kiedy wyjeżdża.
Miało jej tu nie być.
A gdzie miała być?
We Włoszech.
Miała dziś odlecieć.
Przeznaczyła cały semestr
na studiowanie ceramiki w Rzymie.
Czy znasz może jej plan podróży?
Szczegóły lotu albo...
wiesz, gdzie miała się zatrzymać?
Napisała do mnie e-mail. Mogę go pani wydrukować.
Czy to Christine?
Tak.
To tragiczna historia.
Była z rodzicami u krewnych w San Francisco.
Kilka godzin po zrobieniu tego zdjęcia nastąpiło trzęsienie ziemi.
W 1989 roku?
Jechali przez most,
kiedy to się stało. Most się zawalił,
a jej rodzice zginęli.
To ich ostatnie zdjęcie.
Przyniosę ten plan.
Spójrz na to.
Za ojcem.
No, dalej.
Dalej!
Pomyślałem, że możesz być głodna.
Zrobiłaś sobie krzywdę.
Dlaczego to robisz?
Czego chcesz ode mnie?
Łatwiej będzie ci pokazać.
Rankingi popularności wciąż wskazują na duże poparcie
dla prezydenta, czemu przeczą
wskaźniki ekonomiczne i terroryzm.
Sondaż wykazał, że 63% Amerykanów
jest zadowolonych z prezydenta...
Jeszcze chwilkę.
Wierzą, że będzie nadal próbował
poprawić sytuację ekonomiczną i tworzyć miejsca pracy.
Telefon.
Podaj polecenie.
Zadzwoń do Jacobsenów.
Dzwonię do Jacobsenów.
Cokolwiek robią Obserwatorzy, żeby się nie starzeć, powinni to opatentować.
Zbiliby fortunę.
Co to wszystko znaczy?
Obserwowali tę dziewczynę przez 20 lat?
Halo?
Ken, cześć. Tu Olivia Dunham.
Dzwonię, żeby powiedzieć "cześć"
mojej siostrzenicy i sprawdzić, co u was.
Jane zabrała ją na lody.
Chcesz, żebym zadzwonił i..
Nie, nie. Przekaż jej tylko, że dzwoniłam.
Pewnie.
Rachel wyjechała?
Tak. Na cały weekend.
I?
I co?
Układasz usta tak dziwnie, kiedy jesteś zdenerwowana.
Ella i ja miałyśmy zaplanowany
cały dzień w wesołym miasteczku, a potem kolację.
Była bardzo wyrozumiała,
kiedy powiedziałam, że muszę pracować.
Kiedy mama pierwszy raz wzięła mnie do kina, miałam 6 lat.
Byłam bardzo podekscytowana.
Kupiła mi popcorn i...
usiadłyśmy.
Pamiętasz kurtyny, które rozsuwały się przed seansem?
Piękny, czerwony aksamit.
Siedziałyśmy, jedząc popcorn.
Po kilku minutach odwróciłam się i powiedziałam,
"Mamusiu, to najlepszy film na świecie".
Nie rozumiałam, że jeszcze się nie zaczął.
To jedno z ulubionych wspomnień o mojej mamie.
Nie martw się, będziesz miała mnóstwo wspomnień z Ellą.
Nowe informacje o samolocie linii Tropos Air,
który spadł do Atlantyku
dwie godziny lotu od Rzymu.
Na pokładzie było 211 pasażerów
i 6 członków załogi,
przypuszcza się, że wszyscy zginęli.
- Samolot 821 wystartował... - Co?
z lotniska International o 10.45.
- Plan podróży Christiny
jest w schowku na rękawiczki.
...na lotnisku Leonarda da Vinci w Fumicino
dziś wcześnie rano. Samolot był w powietrzu..
Lot 821.
Z Bostonu do Rzymu.
Miała być na pokładzie tego samolotu.
Ekipy ratownicze i nurkowie
przeszukują wrak.
Wrócimy do relacji na żywo
z tej katastrofy, gdy tylko pojawią się nowe fakty.
Przedstawiciele Tropos Air...
Miałaś zginąć.
...nadamy natychmiast reportaż na żywo.
A teraz...
Ocaliłem cię.
Skąd...
Nie jesteś bezpieczna. Jeszcze nie.
Muszę coś zrobić.
Muszę wyjść.
Wolałbym cię nie kneblować.
Ale to dla twojej ochrony.
A jeśli to zrobił?
Jeśli wiedział, że samolot się rozbije?
Czyli uważasz, że Brandon miał rację?
Widzą wydarzenia, zanim nastąpią.
Przepraszam, jaki samolot się rozbił?
Christine Hollis miała być w samolocie
który rozbił się u wybrzeży Włoch.
- Zginęło 200 ludzi. - O Boże.
A jeśli nie chciał jej porwać?
Jeśli próbował ocalić jej życie?
Co takiego w niej jest? Dlaczego właśnie ją?
Dlaczego jeden z nich ocalił nas?
Walter.
Mam wyniki badań próbki krwi
z notatnika.
Wysokie stężenie kapsaicyny.
Co znaczy, że to wcale nie krew,
to sok z papryczki chili.
Musiał rozlać trochę na notes.
Świetnie. Możemy dopisać "niezdara" do listu gończego.
Nie, to dobre wieści.
Koncentracja 970 000 w skali ostrości Scoville'a,
to jedne z najostrzejszych papryczek, jakie są.
Przypuszczam, że to indyjska Naga Jolokia,
znana również jako chili King Cobra.
Kiedyś jej spróbowałem.
Miałem straszne wzdęcie.
Wielce żenujące.
Walter.
Czy sprzedają te papryczki w Bostonie?
Przypuszczam, że tak.
Ale raczej nikt ich tutaj nie uprawia.
Astrid?
Ustal, kto importuje te papryczki.
Robi się.
Cóż...
Wygląda na to, że byłeś zajęty.
Twoja działalność zaskoczyła nas wszystkich.
Rozumiem, że przyszedłeś się wytłumaczyć.
Więc wiesz o katastrofie samolotu.
Oczywiście.
Christine Hollis.
Kim ona jest?
Obserwowałem tę kobietę przez większość jej życia.
Jest wyjątkowa.
Wszyscy oni są wyjatkowi.
Ale to nie powód, żeby
ingerować w przebieg jej życia.
Robiliśmy to już wcześniej.
Tylko dla skorygowania błędu naszych własnych poczynań.
Ona nie ma przyszłości.
Więc dlaczego to widzę?
Dlaczego widzę, że ona jest ważna?
Twoje postrzeganie musi być błędne.
Być może.
Twoje niedopatrzenie będzie wybaczone,
ale panna Hollis musi zostać skorygowana.
Już o to zadbaliśmy.
-Powinnaś coś zjeść. - Dziękuję.
Jeśli jest coś istotnego
w tej dziewczynie, ja tego nie widzę.
Po śmierci rodziców przygarnął ją przyjaciel jej matki,
weterynarz z Wooster.
Miała dobre stopnie w college'u,
latem pracowała w galeriach sztuki.
Myślę, że jest taka, jak wszyscy inni.
Chyba coś znalazłam.
Mam papryczki King Cobra.
Importowały je w zeszłym roku trzy restauracje w Bostonie i jedna osoba prywatna.
- Kto? - Nie wiem.
Zapłacił przekazem. Ale mamy adres.
To mieszkanie w Cambridge.
Możesz przekazać adres Broylesowi
i powiedzieć, żeby przygotował wsparcie na wszelki wypadek?
Pewnie.
Spróbuj tego, proszę.
Nie. Tego się obawiałem.
Co... Co to jest?
Francuskie lody waniliowe i syrop na kaszel.
Nie, nie, widzisz...
Podejrzewałem, że ten...
tajny składnik, to dzikie wiśnie,
a nie miałem świeżych wiśni pod ręką.
Chyba że wybierzesz się do sklepu.
Pod warunkiem, że nie będę już testować twoich mikstur.
Zgoda.
Dostałeś moją wiadomość.
2158 Hastinges
Podejrzewałem, że podobieństwo do cząsteczki azotu przyciągnie twoją uwagę.
Proszę, nie bierz mojego syna.
Twój przyjaciel i ja mieliśmy układ.
Mieliśmy umowę.
Wiem, że to, co zrobiłem, było złe, ale...
Nie dlatego się z tobą skontaktowałem.
Potrzebuję twojej pomocy.
Mojej pomocy?
No cóż.
W takim wypadku powinienem do niego zadzwonić.
I do agentki Dunham.
Chcieliby wiedzieć, że rozmawiam z tobą.
Obawiam się, że mogą być teraz zajęci.
Na kolana.
Na ziemię.
Spokojnie.
Tylko spokojnie.
Spokojnie.
Co takiego wymaga mojej pomocy?
Zmieniłem naturalną kolej rzeczy.
Aby to skorygować,
pozostali będą próbowali zabić Christine Hollis,
dopóki im się nie uda.
Jeśli uciekniemy, znajdą nas.
Jeśli zatrzymam zabójcę, wyślą kolejnego.
Nie widzę żadnego splotu wydarzeń,
które mogłyby zapobiec... jej śmierci.
Dlaczego uważasz, że ja mogę ci pomóc?
Bo już kiedyś rozwiązałeś taką kwestię.
Spojrzałeś poza granice swoich problemów.
Właściwie nie.
Po prostu tęskniłem za synem.
Mogę spytać, co jest takiego ważnego w pannie Hollis?
Nie mogę wyjaśnić powodu.
Widzę tylko to.
Nigdy nie doświadczyłem takiej...
pewności.
Ale pozostali,
twierdzą, że jest nieistotna.
Skoro nie możesz przekonać
pozostałych o swoim przeświadczeniu,
musisz zrobić coś, żeby tego dowieść.
Musisz uczynić ją ważną.
I oczywiście, cokolwiek zrobisz,
musisz być gotów ponieść konsekwencje.
Zostawił jakiś ślad?
Nie.
Podałam jego rysopis policji,
ale przypuszczam, że dawno zniknął.
Broyles wysyła do nas techników,
żeby poszukali odcisków palców.
Wątpię, żeby znaleźli w którejkolwiek bazie danych.
Przynajmniej z tego stulecia.
Co masz na myśli?
Co mówił Brandon o byciu wśród nas
od dawna? Rok 1884.
Najwyraźniej to był dobry rok dla wielorybiego sadła.
Co?
O co chodzi?
Czy ty...
ufasz mi?
Tak.
Więc musisz zrobić dokładnie...
to, co powiem.
Na razie mamy dwa na drzwiach.
Prawdopodobnie pasują do tych.
Jakieś pomysły?
Czego oni szukają?
My szukamy ich, ale oni też czegoś szukają.
Dlatego cały czas się pojawiają.
Więc czego oni szukają?
Dunham.
Gdzie?
Ktoś właśnie dzwonił z opisem naszego drugiego Obserwatora.
Był widziany w motelu w Lowell.
Co robisz?
Powiedz mi, gdzie ona jest.
Powiedz, gdzie ona jest.
Wiesz, że próbuję wykonać swoją robotę.
Nie mam nic do ciebie.
Oszalałeś?
Do widzenia.
FBI!
Christine Hollis?
Christine?
Christine Hollis?
Christine.
Jestem agentka Olivia Dunham.
Jestem z FBI.
Wszystko będzie dobrze.
Co z tym mężczyzną? Tym, który mnie porwał?
Zawieziemy cię do domu.
Będzie bezpieczna?
Kim ona jest?
Dlaczego ją ocaliłeś?
Widziałem ją wiele lat temu.
Była jeszcze dzieckiem.
Jej rodzice właśnie zginęli.
Płakała.
Ale...
była dzielna.
Pomyślałem o niej...
i jakoś...
nigdy nie przestałem.
Chyba...
właśnie to nazywają...
uczuciami.
Myślę...
że ją kocham.
Czy teraz będzie bezpieczna?
Tak.
Sprawiłeś, że jest ważna.
Jest odpowiedzialna za śmierć jednego z nas.
Kim on był?
Jak cokolwiek z tego ma mieć sens?
On, samolot,
facet, który nas ścigał.
Czy coś ci powiedział?
Cokolwiek?
Powiedział, dlaczego cię ocalił?
Nie.
On...
Poprosił, żebym ci coś dał.
Ten łysy.
Na wypadek, gdyby sam nie mógł.
Mój tato... wygrał to dla mnie w skee ball.
Ściskałam to na tylnym siedzeniu, kiedy zawalił się most.
Christine.
Myślę, że teraz będziesz już bezpieczna.
Kiedy widziałeś się z Obserwatorem?
I dlaczego mi o tym nie powiedziałeś?
O czym ty mówisz?
Właśnie ci powiedziałem.
Nie, to nie wystarczy. Jesteśmy tak blisko.
Nie mogę pozwolić znowu umknąć tym facetom.
Oni znają odpowiedzi. Wiem że tak.
Nie martw się synu.
Otrzymasz swoją odpowiedź.
Jedźmy gdzieś razem, na długą przejażdżkę.
Może na shake’a o smaku tutti frutti.
Człowiek, którego zastrzeliłaś, nazywał się Donald Long.
Jego broń łączy go z sześcioma zabójstwami wzdłuż Wschodniego Wybrzeża.
Ostatnie dziesięć lat temu.
- Zabójca. - Być może.
Wiemy, kto wynajął go tym razem?
Nie wiemy.
Rzeczy znalezione w samochodzie czy przy nim nie dały żadnych wskazówek.
A co z bronią Obserwatora?
Nasi technicy nigdy nie widzieli czegoś takiego.
Nie potrafili z niej wystrzelić.
Być może, Peter zużył ostatni pocisk?
Jest jeszcze jedna rzecz.
Informację o tym, że Obserwatora widziano w motelu,
przekazano właśnie z tamtejszego telefonu.
A jeśli próbował chronić Christine?
I zdał sobie sprawę, że sam nie da rady?
Tak właśnie pomyślałem.
Jeśli można,
chciałabym wziąć wolne na resztę dnia.
Pewnie.
Coś ważnego?
Tak.
Nie martw się, ciociu Liv.
Potrzymam cię za rękę.
Mam nadzieję.
Nie, nie chcę... Nie, nie, nie!
Spójrz, jaka jest szczęśliwa.
Szkoda, że wkrótce będzie jej dużo trudniej.
Sync and Edits: VeRdiKT [Subscene.com / Addic7ed.com]